|| श्री देवी ||

घेता वाहूनी गुरुसेवेसी
येई चित्त था-यावरी
सकल दोष पीडा हरिती
आशिर्वाद जयाचा शिरी ॥

आयुष्य सार्थकी लागता
गुरु सहवासातून
ध्येयाची ज्योत वसते
अंत:करणातून ॥

आभाळमाया प्रेम सागरी
न  कधी लोपे
भक्तांवर फुंकर घालण्या
विनाशतात त्यांची पापे ॥

प्रपंचातून आयुष्य जगता
बैसलो ताटावरी परमार्थाते
एक एक वाटी प्राशन करिता
अमृतवाणी प्रकाशते ॥

नित्य सेवेचा वसा दिला
सदगुरू वाणीने
ध्यान धरिता आपण प्रकटता
पाऊल पडे विवेकाने ॥

गुरु साक्षात परमेश्वर
नित्य असे मनी विचारी
जरी असलात दूरवरी
हृदयी वसावे निरंतरी ॥